Het is 16 jaar geleden dat onze eerste blogpost verscheen over Aalst carnaval. Als vliegende reporter van DRA, Digitale Regio Aalst, bleven we dit jarenlang doen. Tijd om terug te blikken op DRA zelf, want wat blijkt?
We zijn aan het dertigjarig jubileum bezig. Hoe mooi en knap is het dat een vereniging na dertig jaar nog steeds bestaat, wetende dat in de loop der jaren alle stichtende leden op een of ander ogenblik het schip hebben verlaten. Bon DRA is in goede handen zo blijkt, en actiever dan ooit.
Vandaag blikken we terug naar die eerste dagen, toen er met geen woord werd gerept over carnaval. Het idee om DRA op te richten had alles te maken met het Internet. Op het Aalsterse stadhuis kon men het woord amper uitspreken, laat staan dat er aandacht aan werd besteed.
1995 de prehistorie
‘Het dorp’ Dendermonde, de ludieke aartsvijand van ‘de stad’ Aalst was in 1995, zeg maar in de oertijd plots aanwezig op het net. Een van de bestuursleden van de Flemish Computerclub, werkzaam bij kabelvreter RTT had het licht gezien, en ontwierp vakkundig enkele pagina’s met culturele info over de Beiaardstad. Voor alle duidelijkheid, dit was geen officiële webstek van de stad maar het werk werd geapprecieerd.
Gijzegemmenaar Norbert Van Cauter, toen alom gekend van zijn radioprogramma’s op Radio Hofstade, we naderen en komen al dichter bij Aalst, kon moeilijk verteren dat Dendermonde hier de kaas afsnoepte van de keizerlijke stede.
In eerste instantie wrochtte hij zelf een website (titan.glo.be/~norbert) in elkaar met gratis van het web geplukte software, en maakte via zijn radioprogramma genoeg reclame om de Aalstenaars naar het web te lokken.
Het internet en vooral de toegang tot dit wereldwijde web was mogelijk geworden via een gratis diskette die gevoegd was bij P-Magazine, of heette dat toen nog niet zo (De nieuwe Panorama kan het ook nog geweest zijn). De stad Antwerpen was op 4 mei 1995, een jaar eerder dus, gestart met een webstek over de Digtale Metropool Antwerpen, afgekort DMA. Het lag in hun bedoeling om alle inwoners en ook diegenen daarbuiten gratis toegang te geven tot het net. Iedereen kon een webstek aanmaken als ‘bewoner’ van DMA. De websteks rezen als gevolg daarvan als paddestoelen uit de grond. Wij registreerden ons als http://www.dma.be/p/bewoner/aalst en bouwden een Engelstalige site uit met als doel de buitenlandse toerist naar de ajuinenstad te lokken.
Binnen de kortste keren vonden enkele gelijkgestemde Aalsterse zielen elkaar en werd er vergaderd. Bij die eerste bijeenkomsten zaten rond de tafel: Eddy De Saedeleer, Alain en Marc Buyle (nog een ex-dj) en initiatiefnemer Norbert Van Cauter.
1996: erkenning gezocht bij de stad Aalst.
Binnen de kortste sleutelden Eddy en nieuwkomer Sven Delmoitier, samen met Andre Reynier aan een verbeterde versie van de webstek.
Er werd deelgenomen aan de vergaderingen van de Culturele Raad van de stad Aalst, sectie Culturele Animatie en Toerisme. Hiervan getuigen enkele verslagen uit 1996, nu dertig jaar geleden. De plannen om Aalst op het internet te promoten werden voor het eerst toegelicht op de vergadering van 15 april 1996.
Punt 5 van het verslag meldt o.a. dat: “Door de impuls van de vorige vergadering, de snelle contacten met de schepen voor toerisme (noot: Gracienne Van Nieuwenborgh) en haar onmiddellijke toestemming is men dadelijk van start kunnen gaan. Door de belangeloze inzet van drie mensen: Norbert Van Cauter, Andre Reynier en Eddy De Saedeleer is op korte tijd enorm werk gepresteerd zodat sedert zaterdag 13/4 Aalst op internet vertegenwoordigd is met culturele en toeristische informatie….”
Dat de initiatiefnemers de zaken ernstig namen blijkt uit de volgende passages uit enkele daaropvolgende verslagen.
In het verslag van de vergadering van 4 juni 1996 lezen we: onder punt 4: “De heren N. Van Cauter en E. de Saedeleer geven toelichting over de evolutie van hun werk i.v.m. de bekendmaking van Aalst via INTERNET. De pagina’s bevatten reeds een samenvatting van de geschiedenis van Aalst, gegevens over bekende personen, aangepaste nota’s betreffende gebeurtenissen, sommige van deze pagina’s zijn ook in het Engels te bekomen.
Men betreurt het zich afzijdig houden van het stadsbestuur van Aalst. De vraag wordt gesteld of de stad niet kan tussenkomen in de onkosten die voortvloeien uit deze activiteit.” Er wordt verder nog op vraag van enkele leden gevraagd om over dit gegeven een brief te sturen aan het C.B.S.
Op 24 juni 1996 te 11 uur wordt samengezeten met schepen Gracienne Van Nieuwenborgh toenmalig schepen voor Cultuur en Toerisme.
Besluit: op dat ogenblik lijkt alles in de goede richting te verlopen; toch was dat maar schijn.
In het verslag van de vergadering van 10 september van de Culturele raad van de stad Aalst, sectie Culturele Animatie en Toerisme wordt naar aanleiding van het uitgebrachte verslag door N. Van Cauter ‘verbazing en ongeloof’ uitgedrukt over het standpunt van de stad in deze zaak. Men begrijpt niet dat de Stad het belang van deze mogelijkheden niet volledig wil inzien en daaraan wil meewerken.
Wat was er aan de hand? Zag men het niet meer zitten dat enkele particulieren Aalst wilden promoten via digitale weg? Kortom werden de initiatiefnemers eerder als een luis in de pels ervaren?
1996: De geboorte van Digitale Regio Aalst vzw
Er werd besloten om een en ander te professionaliseren.
In een onbewaakt ogenblik, ergens te Gijzegem, werd besloten een vzw op te richten. Daartoe kwamen Norbert Van Cauter, de broers Alain en Mark Buyle (nog een ex-dj), Eddy De Saedeleer samen Wij zouden het anders en nog veel beter aanpakken. De vzw Digitale Regio Aalst was weldra een feit. Er werd niet ver gezocht naar een naam, en de analogie met Digitale Metropool Antwerpen lag voor de hand. Bovendien bekte DRA goed. Op 27 november 1996 werd de vzw gesticht.
Volgens haar statuten zou ze de Aalsterse regio promoten in alle mogelijke vormen. Het hoeft geen betoog dat de activiteiten van Digitale Regio Aalst vanaf dan nog scherper in het oog werden gehouden. Uiteindelijk, schoot het een tijdje later helemaal in het verkeerde keelgat van enkele Aalsterse stadbestuurders.
1997: DRA in woelig water.
Op 7 april 1997 stuurde de stad bij monde van de Burgemeester een schrijven naar de voorzitter van de vzw over het plaatsen van culturele en toeristische informatie over Aalst op Internet.
De brief was een reactie op de vraag van DRA om medewerking van de stad. Lees mee: “…. Het ligt voor de hand dat alle initiatieven die tot doel hebben de stad Aalst wereldwijd te promoten op de eventuele steun van het stadsbestuur kunnen rekenen op voorwaarde dat ze vakkundig worden uitgevoerd.”
En precies in het staartje van de bewuste paragraaf stak het venijn, want men vond dat” “… de teksten die u op Internet heeft geplaatst zowel tal van inhoudelijke als grove spelfouten bevatten.”
En dat omdat het officiële logo van de stad en verwijzingen naar toeristische brochures werden gebruikt achtte de stad zich verantwoordelijk.
Er werd vriendelijk gevraagd om de teksten te laten verifiëren door de diensten Cultuur en Toerisme, en er werd gedreigd tot het verbieden van het gebruik van het officiële wapenschild.
Oei… werk aan de winkel. In een op 22 april opgesteld antwoord wordt aangegeven dat men graag ingaat op de suggestie van de stad, en dat de bewuste foute pagina’s werden opgefrist en gecorrigeerd. Verder werd de stad gesuggereerd ‘dat het de herkenbaarheid van de stad zou onderstrepen mocht Digitale Regio Aalst onder de naam www.aalst.be worden gepresenteerd.’ De brief werd besloten met de vraag de vzw te contacteren om verdere afspraken te maken.
Van het daaropvolgend onderhoud met de burgemeester herinnert de toenmalig voorzitter, Norbert zich dat hem gevraagd werd naar het bureel van burgemeester Anny De Maght te komen waar hem, naast ontvangst met een kopje koffie, flink de levieten werden gelezen: “dat ik me iets toe-eigende dat totaal verboden was ,Aalst zonder toestemming van haar en de stadsdiensten op het internet plaatsen, en dat AALST een eigen naam was die ik niet zo maar kon gebruiken,”
De voorzitter schetst daaropvolgend, niet uit zijn lood geslagen, de historiek van de webstek, hierbij verwijzend naar o.a. Dendermonde. Zij begreep het, maar vond toch dat de stad het heft zelf in handen moest nemen. En dat DRA haar website binnen de 24 uur diende offline te halen, omdat de naam Aalst onrechtmatig was gebruikt.
Aldus sneuvelde de eerste versie van de website, maar…. er werd zeer snel een nieuwe site met een nieuwe naam op het net gezet.
Eddy De Sadeleer kreeg het lumineuze idee, om indien we toch de naam AALST niet mochten gebruiken, we beter een andere naam konden verzinnen die duidelijk aan zou geven wie we waren en wat we wilden tonen. Digit@alst werd het, en zo stond enkele dagen later de website weer online.
In de periode die volgde begon de stad inderdaad stappen te ondernemen om zelf aanwezig te zijn op het Internet.
De naam www.aalst.be werd op 17 april 1997 geregistreerd bij DNS, ten einde zich veilig te stellen tegen ‘kapers op de kust.’
DRA volgde via de Cultuurraad met argusogen deze stap, waarna snel bleek dat men voorlopig de web aanwezigheid niet zelf op poten zou zetten, maar integendeel zou uitbesteden, via uitschrijven van een offerte.Om kort te gaan de stad wou aanwezig zijn op het net maar had nog steeds geen kennis in huis. Naderhand zouden ze dan wel zien hoe het liep… toch wel amateuristisch mag gezegd worden. Behalve dan dat ene puntje waar DRA niet had op gerekend. Vzw’s werden gewoonweg geweigerd bij het indienen van de offertes, omwille van ‘het niet professioneel genoeg zijn’. Een computerverkoper met winkel op de Parklaan mocht aan de slag, en kreeg hiervoor een ruim toegemeten bedrag.
Het resultaat was dat deze keer een en ander in het verkeerde keelgat schoot bij de bestuursleden van DRA vzw. Dit konden we niet laten passeren en binnen de kortste keren, nog voor Aalst carnaval (sic) werd een persconferentie in Rollerland aan de Tragel belegd, waar we onze grieven over de oneerlijke behandeling door het stadsbestuur op tafel gooiden. Uiteraard haalden we de lokale pers want een 40-tal personen, waaronder journalisten, woonden deze persconferentie bij. De volgende stonden de kranten vol met lovende artikels. Lees we hadden onszelf plots echt op de kaart gezet.
Enkele persmannen suggereerden om de stad gewoon te negeren, en zelf ‘ons ding te doen’. Op een volgende vergadering werd beslist om ons toe te spitsen op activiteiten, en het idee om enkel een promotionele webstek voor de stad uit te bouwen te verlaten.
De eerste activiteit die zich aandiende: Aalst carnaval. De toekomst van DRA lag open. We zouden Aalst eens laten zien wat we in onze mars hadden: Carnval filmen, van commentaar voorzien, en dit streamen naar de ganse wereld. Iedere uitgeweken Aalstenaar laten meegenieten van toch wel het top evenement van het jaar.
Er werd in zee gegaan met provider Interline uit Herzele die internet toegang aanbood via IBM, de grootste hard- en softwaregigant ter wereld.
Voor de allereeste ‘uitzending’ van DRA werd een eerste schuchtere poging vond ondernomen vanaf de bovenverdieping van een appartement in de Koolstraat van waaruit we de stoet recht op ons af zagen komen uit de richting Klein Parksken.
We waren gelanceerd. Sterker nog we werden geapprecieerd door een deel van de bevolking, die het urenlang langs het parcours staan niet echt meer zagen zitten, omwille van pakweg de leeftijd.
Waren we in het begin nog afhankelijk van de kwaliteit van het indertijd nog vrij trage internet, dankzij goede relaties met de RTT/Belgacom konden we beschikken over grote upload capaciteit dan wat doorsnee werd aangeboden: Kwaliteit waarover onze concurrenten, en die waren er, niet beschikten. En…. de stad liet begaan.
Na de Koolstraat werd uitgekeken naar nog betere locaties, en die werden gevonden op het Stationsplein, eerst vanuit Hotel de la Gare en later vanuit Cafe Stad Brussel.
Via lokale sponsoring, want een vzw, verkoopt geen eieren, kon jaar na jaar het opname materiaal verbeterd worden. Betere geluidsversterking en microfoons en vooral betere camera’s werden eerst gehuurd, en later gekocht. Vanaf 2001 kon men elk jaar terecht op de eigen webstek van DRA www.digitaleregioalst.be
Enkele beslissingen die werden genomen op de algemene vergadering in 2005, hielden in dat de website tegen editie de 2006 editie van carnaval zou vernieuwd worden. Contacten werden gelegd met Belgacom, kanaal 3 , Citymusic en een rist sponsors. Er zou een scenario gemaakt worden voor de eerste Cinemajoin DVD.
DRA vzw breidde het bestuur uit met nieuwe leden waaronder Dimitri Van Hove en Jan Wageman. Door het vertrek naar het buitenland, om persoonlijke redenen, van voorzitter Norbert, werd de fakkel overgenomen door Alain, tot die op zijn beurt werd opgevolgd door huidig voorzitter Dimitri.
De projecten van DRA mochten er zijn en dat bleek vooral een paar jaar na de opstart toen een Aalsterse cinemazaal volliep voor de eerste Cinema Ajoin DVD, een gedreven project dat werd gestart door filmer Jan.
In tegenstelling tot andere filmers van het Aalsterse cartanavalgebeuren die vooral documentaires over Carnaval produceerden, was het opzet van DRA een film over Carnaval te maken waarbij de nadruk lag op humor en vooral op het tonen van wat Caranaval echt is. We weten met zijn allen dat Aalst jarenlang door onze nationale TV zenders stiefmoederlijk werd behandeld. Vaak toonden zij enkel Aalst Carnval op zijn ‘smalst’, door beelden te tonen van enkele vettige volgezopen ‘deelnemers aan Carnaval’ en die het woord te verlenen. Een TV uitzending waarin een prinsenverkiezing werd gevolgd, en de verliezers het hoogste woord kregen, kon niet echt goed genoemd worden voor het imago imago van Carnaval.
De staande ovatie na de vertoning van Cinema Ajoin in de bioscoop, in het jaar van Tommeken, zindert nog na bij wie er bij was.
Het team was, en dat mag gezegd, toen al behoorlijk uitgebreid, met gasten die wisten hoe je een camera moest bedienen, gasten die pertinente vragen aan de carnavalisten stelden. De prinsenverkiezing, volgen van kandidaten, prijsuitreiking, de winterfoor, alles kwam aan bod.
Na de eerste woelige jaren.
DRA hield zich bezig met de streaming van Carnaval, het filmen en op DVD uitbrengen van Cinema Ajoin. Het inrichten van computerbeurzen, het opzetten van een Internet radio. Filmen van prinsenverkiezingen, resultaten, enz…
Dat de verhouding met de stad Aalst uiteindelijk goed kwam kan alleen maar toegejuigd worden.
Al wie in die dertig jaar mee zijn steentje heeft bijgedragen mag zich gelukkig prijzen, zeker nu we gevierd worden in de carnavalstoet 2026.
We duimen nu al voor een eerste plaats van Middelgrote Groep Drasj die dit jubileum uitgebreid in de verf zet.
We wensen het huidige bestuur van Digitale Regio Aalst alle succes toe. Bedankt Dimitri, Pascal en Guy om het werk van de internetpioniers van het eerste uur verder te zetten.
Voor meer info: www.oilsjt.be of www.digitaleregioaalst.be
